Zmienne ceny i funkcja popytu AD
Polityka pieniężna i fiskalna oraz zmiany położenia krzywej AD
Dostosowania cen i krzywa Phillipsa;
Poprawka Friedmana i Phelpsa;
Rynek pracy
Krzywa podaży i sztywność płac;
Oczekiwania inflacyjne i podaż.
Zmiana cen i krzywa AD
Równanie funkcji AD:
Zmiana nominalnych zasobów pieniądza i krzywa AD
Zmiana wydatków autonomicznych i krzywa AD
Problem krzywej podaży AS
Krzywa Phillipsa
Krzywa Phillipsa i inflacja
Poprawka Friedmana i Phelpsa: krzywa z oczekiwaniami
Friedman i Phelps argumentowali, że jeśli decydenci polityczni zastosują bardziej ekspansywną politykę to powiększą wprawdzie produkt i ceny ale to oznacza obniżenie płacy realnej. Jjednak nie ma powodu aby pracownicy i przedsiębiorcy na stałe akceptowali poziom zatrudnienia i płacy realnej po prostu dlatego, że podniosła się inflacja. Jeśli istnieją czynniki, które decydują o tym, że zatrudnienie i płaca realna panujące w warunkach nieinflacyjnych znajdują się w stanie równowagi, to te same czynniki dochodzą do głosu wówczas, gdy panuje inflacja. Płace nie będą więc mechanicznie dostosowywać się do inflacji z poprzedniego okresu. Wcześniej czy później ustalą się odpowiednio do ekspansywnej polityki, o której pracownicy i przedsiębiorcy wiedzą, że będzie wprowadzana w życie.
Długookresowa krzywa Phillipsa
Krzywa Phillipsa i funkcja całkowitej podaży:
Y = F(N)
N = f (W/P)
z krzywej Phillipsa wynika, że:
Z krzywej Phillipsa wynika, że inflacja płacowa jest mniejsza ze wzrostem bezrobocia i odwrotnie.
Y= a N
a – wydajność pracy;
W/a – jednostkowy koszt pracy
z – narzut na koszty materiałowe, amortyzację i zysk
Comments